۱۳۹۵ فروردین ۱۶, دوشنبه

یهودا شاگرد مسیح بخاطرسی پاره نقره به او خیانت کرد و بعد پشیمان شد. هرچند فرصت توبه داشت ولی قـدرت تصمیم گیری نداشت و خود را با طناب حـس تقصیر حـلق آویـزکرد.

هرگز گرانترین ارزشهای انسانی خود را قربانی بدست آوردن ارزانترین اجناس نکنید. زیرا گناه نه فقط چشم ما را بر روی داوری های خدا میبندد بلکه دلمان را نیز در برابر رحمت هـای خـدا سفت و سخت میسازد .
.
اگر بهردلیلی احساس گناه دارید نگذارید احساستان مانند یهودا طناب دار زندگی تان بشود بلکه با توبه در حضور خدا آنرا به طنابی برای بالا کشیدن از چاه محکومیت تبدیل کنید.
.
فیض خدا یعنی در برابر طناب دار مجکومیت یهودا طناب محبت خدایی وجود دارد که بـد ترین گناهکاران توبه کرده را آمرزیده و برگردانیده است. به این دو آیه توجه کنید:
.
یهودا بعد از خیانت به عیسی مسیح رفته با طنابی خود را خفه کرد متی 27 : 5
خدا با طناب محبت گناهکاران را جذب نموده و از هلاکت بیرون آورد هوشع 11 : 4
امروز انتخاب کنیـم : طناب دار محکومیت انسان ؟ یــا طناب محبت خدا ؟ جلیل سپهر

۱۳۹۵ فروردین ۱۳, جمعه

وقتی خبر قیام مسیح را نگهبانان قبر به روسای کاهنین رساندند آنها نقـره بسیاری داده وگفتند بگویید ما خواب بودیم و شاگردانش او را دزدیدند. متی 28 : 11 تا 15

پیشنهاد بسیار خطرناکیست که یک سـرباز به فرمانده اش بگوید " من در سر پست نگهبانی خواب بوده ام " آنهم در پست نگهبانی که مـهر امپراطوری روم بر در این قــبر قرار گرفته . چنین بهانه ای برای شکستن مهر امپراطوری روم قدیم بازی با مرگ بود .
.
ولی وقتی صحبت از نـقـره بسیار باشد قدرت مقاومت در برابر وسوسه کم میـشود و افــراد بســیاری خطرهای بسیاری را بجان خـریده و خطاهای بسیاری میکنند که برای جبران آن دیگرهیچ فرصتی ندارند .فقط خدا میداند چه بسر این نگهبانان آمد !!
.
باید مواظب پیشنهادهای فریبنده و خوش نما باشیم زیرا در گوشهای نیازمند صدای جرینگ جرینگ سکه های نقره میتواند صدای فریاد وجدان و شـرافت را خاموش کند و مانند صدای شـرشـر آب در زیر دوش حمام درما این حس اعتماد بنفس کاذب را ایجاد کند که اگر مـرا کشـف کنند خواننده مطـرح و قابلی خواهـم شـد . جلیل سپهر

مسیح فرمود:"هر که شمشیر بکشد، با شمشیر نیز کشته خواهد شد" (انجیل متی فصل بیست و ششم آیه 52). ملکوت خداوند با شمشیر پیش نخواهد رفت، بلکه با ایمان و اطاعت. خشونت همواره خشونت به بار می آورد.

۱۳۹۵ فروردین ۱۱, چهارشنبه

چرا عیسی حکم کرد که باید در خلوت و دور از جماعت دعا کرد، در حالی که کتاب مقدس دعا در میان جماعت را قدغن نکرده است؟

دفاعیات مسیحی
نویسنده مقاله: مهران پورپشنگ
در انجیل متی، عیسی فرمود:"هرگاه دعا می کنی، در تنهایی و در خلوت دل، پدر آسمانی را عبادت نما. او کارهای نهان تو را می بیند و به تو پاداش خواهد داد" (فصل 6 آیه 6).
این در حالی است که سلیمان پادشاه در حضور جماعت اسرائیل، دست های خود را به سوی آسمان دراز کرد و دعا نمود (اول پادشاهان فصل 8 آیه 22).
پولس نیز گفت:"مردان در هر جا با صدای بلند دعا کنند" (اول تیموتاوس فصل 2 آیه 8).
آیا میان حکم مسیح و روایت عهد عتیق و توصیه پولس تناقض وجود دارد؟
در انجیل متی فصل 6 آیه 5 مسیح شرح می دهد که رهبران مذهبی یهود دوست داشتند خود را مقدس نشان دهند. بنابراین عمل آن ها ریاکارانه بود. در واقع رهبران مذهبی در مکان های عمومی عبادت می کردند تا دیگران آنان را ببینند و تحت تاثیر قرار گرفته و بگویند چه آدم های عادل و دینداری هستند.
مسیح می افزاید:"اجری را که باید از خدا بگیرند، همین جا از مردم گرفته اند." مقصود مسیح آن بود که افراد ریاکار نه در این زندگی و نه در ابدیت چیزی از خدا دریافت نخوااهند کرد. مخاطب دعا خداوند است و نه انسان ها. اگر انگیزه واقعی ما از دعا کردن، رسیدن به خداست، او مطابق اراده اش پاسخ خواهد داد.
حکم مسیح برای دعا در خلوت به معنای رد دعا در میان جماعت نیست. مثلا کلیسای اولیه برای دعای دستجمعی گرد هم می آمدند (اعمال رسولان فصل 2 آیه 2، فصل 4 آیه 30، فصل 12 آیه 12، فصل 13 آیه 3، فصل 14 آیه 23، فصل 20 آیه 36).
نکته مهم این نیست که در چه مکانی دعا می کنیم. موضوع مهم آن است که چرا دعا می کنیم: مردم ما را ببینند یا خدا دعای ما را بشنود!
چگونه می توانیم ادعا کنیم که خدا را تمجید می کنیم، در حالی که تمام توجه مان به این است که مردم ما را تمجید و تحسین کنند؟
توجه به تماشاچیان، سطح دعا را تنزل داده و آن را ضایع می سازد، اما توجه به خدا، حضور الهی را غنا می بخشد:"روی تو را ای خداوند خواهم طلبید" (مزمور 27 آیه 8).