مسیحیان عربستان در جستجوی مکانی برای عبادت

بالین، کشیش مبشر مسیحی، در پی بازدید خویش از انجمن های کلیسایی در کشورهای عربستان سعودی، کویت، قطر و بحرین متذکر شد که مسیحیان این مناطق در عین نیازمندی برای درک متقابل از سوی دیگران همچنین محتاج به مکانی برای نیایش هستند.

به گزارش سرویس ترجمه « محبت نیوز»،  کشیش " کامیلو بالین" که تبعه کشور ایتالیا است مشغول مطالعه عربی و اسلامی تحت عنوان "کشف جهان دیگر" میباشد.

به گزارش خبرگزاری مسیحی  CNA، او در مصاحبه خود اذعان داشت که مسافرت های مطالعاتیش وی را به کشورهایی نظیر مصر، لبنان ،سوریه و سودان کشانیده که در نهایت در سال 2005 به عنوان یک کشیش مبشر مسیحی از کویت دیدن کرده است. در سال 2011 مطالعات او به شکلی سازمان یافته تر در منطقه شمال شبه جزیره عربستان که شامل کشورهای کویت، بحرین، قطر و عربستان سعودی است گسترش یافت.

کشیش بالین میگوید: در این مناطق جمعیت مسیحی  بالغ بر دو و نیم میلیون نفر را تشکیل میدهند که از زمانی قبل تر از ظهور اسلام در آنجا ساکن بوده اند اکنون خواهان راه حلی مناسب هستند.

دغدغه اصلی سران کلیسایی این منطقه ،به گفته بالین داشتن آزادی مذهبی برای مسیحیان این خطه قلمداد میشود. این مسیحیان غالبن به عنوان نیروی کار مهاجر از کشورهایی نظیر هندوستان و فیلیپین هستند. این مسیحیان خواهان تصویب قوانین خاص برای خودشان نیستند بلکه مسائل بنیادی نظیر مکانی برای عبادت کردن را مد نظر دارند. این درحالی است که انجمن های کلیسایی در ازای احترام متقابل حقوق حقه خویش ،کاملن به قوانین این ممالک به عنوان کشورهایی مسلمان احترام میگزارند و آن را به رسمیت میشناسند.

دیگر چالش مهم مسیحیان در این منطقه ،تنوع کارگران مهاجر مسیحی با دهها زبان و سرایه های نیایشی مختلف است. لذا ایجاد تشکل متحد بین تمامی این مسیحیان کاری است بسیار دشوار.

لذا در ادامه، رهبران کلیسایی متشکل از 400 نفر، مراسم و جلسه های مختلفی را برای بحث در خصوص این موارد و موضوعات اعتقادی تشکیل میدهند. که در این حین تشکلات دیگر کشورهای حامی آزادی حقوق مذهبی برای تمامی ادیان نیز حمایتهایی را به این گروه ارائه میدارند.

کشیش "بالین" در پایان میگوید کشوری نظیر بحرین نه تنها معتقد به احترام متقابل به مسیحیان است بلکه مشوق مسیحیت نیز میباشد که حاضر به ایجاد کلیسا جامع مسیحیت و حمایت از مسیحیان آن کشور که به عنوان کارگران مهاجر در آنجا زندگی میکنند شده است.

كليسای ارتدوكس روسيه به مردم سوريه كمك مادی می كند

خبرگزاري ايتارتاس روسيه  در گزارشي از كمك مالي كليساي ارتدوكس آن كشور براي كمك به مردم سوريه خبر داد.

« محبت نیوز» - براساس اين گزارش، ‌كليساي ارتدوكس روسيه امروز از قصد خود براي كمك يك ميليارد و ۳۰۰ ميليون دلاري به مردم سوريه خبر داد.

به گزارش واحد مرکزی خبر اين گزارش به نقل از واسيلي رولينسكي سخنگوي سازمان كمك هاي خيريه كليساهاي روسيه اين كمك به مردم سوريه را بسيار با اهميت توصيف كرد و افزود: اين ميزان كمك كليسا در قالب پوشاك، پتو، مواد غذايي و ملزومات بهداشتي براي افراد نيازمند در سوريه تهيه شده است.

اسقف اعظم مسكو در پايان ماه ژوئن (نهم تير ماه) از آحاد ملت روسيه خواست تا به مردم سوريه كه قرباني منازعات مسلحانه در كشورشان هستند، كمك كنند.

اين گزارش حاكي است كه كمك هاي مذبور توسط اين كليسا جمع آوري و از طريق سازمان كمك هاي خيريه كليساهاي سوريه ارسال و به كليساي ارتدوكس سوريه تحويل خواهد شد.

آیا خدا همه را دوست دارد و یا فقط مسیحیان را؟

بنظر می آید که خدا همة مردم دنیا را دوست دارد (یوحنا 3: 16، 1 یوحنا 2: 2، رومیان 5: 8 ). این محبت شرطی نیست، بلکه فقط بخاطر این است که خدا محبت است (1 یوحنا 4: 8، 16). محبت خدا برای همة انسانها بخاطر این حقیقت است که خدا رحمتش را با عدم عکس العمل سریع به گناهان بشر نشان می دهد (رومیان 3: 23، 6: 23). محبت خدا به دنیا با این حقیقت نشان داده می شود که به آنها فرصت می دهد تا توبه کنند (2 پطرس 3: 9). بهرحال محبت خدا به دنیا معنی اش ندیده گرفتن گناه نیست. خدا داور هم هست (2 تسالونیکیان 1: 6). گناه نمی تواند تا ابد بدون تنبیه بماند (رومیان 3: 25-26).

بیشترین محبت ابدی خدا در رومیان 5: 8 بیان شده است، "خوشابحال کسیکه خداوند گناهرا بوی محسوب نفرماید". هر کس که محبت خدا را ندیده بگیرد و مسیح را بعنوان نجات دهنده ای که جان او را خریده است رد کند (2 پطرس 2: 1) تا ابد مورد غضب خدا قرار می گیرد (رومیان 1: 18) و نه مورد محبت او ( رومیان 6: 23). خدا همه را بدون شرط اینطور دوست دارد که رحمتش را به همه با نابود نکردن آنی آنها بخاطر گناهانشان نشان داده است. در عین حال، خدا فقط "محبت با عهد" را برای کسانی دارد که ایمانشان را برای نجات بر روی عیسی مسیح می گذارند (یوحنا 3: 36). تنها آنهایی که عیسی مسیح را بعنوان خداوند و نجات دهندة خود باور دارند محبت ابدی خدا را تا به ابد تجربه می کنند.

آیا خدا همه را دوست دارد؟ بله. آیا خدا مسیحیان را بیشتر از غیر مسیحیان دوست دارد؟ نه. آیا خدا مسیحیان را بنوع دیگری از غیر مسیحیان دوست دارد؟ بله. خدا همه را یکسان دوست دارد، بدین معنی که او نسبت به همه رحیم است. خدا فقط مسیحیان را دوست دارد، بدین معنی که فقط مسیحیان فیض و رحمت ابدی خدا و وعدة محبت ابدیش در بهشت را دارند. محبت بدون شرط خدا به همه باید ما را به ایمان به او برساند تا بتوانیم محبت عظیم و شرطی او را که به شرط ایمان به عیسی مسیح بعنوان نجات دهنده است با شکر گزاری دریافت کنیم.

† † † عیسی مسیح در قلب من † † †

هفت سال حبس و ۶۰۰ ضربه شلاق به اتهام «توهین به ارزش‌های اسلامی»

یک بلاگر اهل عربستان با گذشت بیش از یک سال در زندان ٬ حکم سنگین دادگاه برایش صادر شده است. یکی دیگر از اتهامات این وبلاگ نویس  این است که صفحه‌ای موسوم به «مسیحیان عربستان» را در فیس‌بوک لایک کرده است.

« محبت نیوز» - رسانه‌های عربستان  گزارش دادند که رائف بداوی٬ از فعالان آنلاین عرب و موسس وب‌سایت «شبکه لیبرال‌های آزاد سعودی» که با هدف بحث درباره نقش مذهب در عربستان سعودی راه‌اندازی شده بود٬ بر اساس قوانین مبارزه با جرایم سایبری در این کشور با مجازات سنگین هفت سال حبس و ۶۰۰ ضربه شلاق روبرو شده است.

به گزارش دویچه وله، سازمان دیده‌بان حقوق بشر روز چهارشنبه (۹ مرداد٬ ۳۱ ژوئیه) با محکوم کردن حکم صادر شده برای رائف بداوی٬ اعلام کرد که «صدور این حکم سخت‌گیرانه و باورنکردنی برای یک بلاگر صلح‌طلب٬ به وضوح نشان می‌دهد که ادعاهای حکومت عربستان درباره حمایتش از آزادی‌های مذهبی و گفت‌وگوی میان مذاهب چیزی شبیه شوخی است.»

به گفته ندیم حوری٬ معاون بخش خاورمیانه دیده‌بان حقوق بشر٬ این بلاگر سعودی فقط به خاطر تلاش برای برانگیختن بحث‌های عمومی پیرامون نقش مذهب در جامعه عربستان٬ با چنین حکمی مواجه شده است.

رائف بداوی از تابستان ۲۰۱۲ به خاطر توهین به اسلام در وب‌سایت شخصی خود و نیز در برنامه‌ای تلویزیونی٬ پشت میله‌های زندان به سر می‌برد و حالا با گذشت بیش از یک سال از زندانی کردن او٬ حکم سنگین دادگاه برایش صادر شده است. یکی دیگر از اتهامات رائف بداوی هم این است که صفحه‌ای موسوم به «مسیحیان عربستان» را در فیس‌بوک لایک کرده است.

به گفته ولید ابوالخیر٬ وکیل آقای بداوی٬ قرار است حکم مکتوب او روز ششم ماه اوت برایش ارسال شود و از آن پس او ۳۰ روز فرصت دارد تا درخواست تجدید نظر دهد.

وزارت امور خارجه آمریکا هم روز گذشته با محکوم کردن صدور این حکم برای رائف بداوی اعلام کرد که «عمیقن نگران این پرونده است و معتقد است اگر سخنی یا عقیده‌ای که در جایی عمومی مطرح شده اهانت‌آمیز به نظر می‌رسد٬ بهترین راه‌حل برای آن گفت‌وگوی آزاد و مناظره‌های صادقانه است.»

خبرگزاری رویترز گزارش داده که وزارت اطلاعات عربستان سعودی حاضر نشده به سوالات خبرنگاران این آژانس درباره حکم صادر شده پاسخ دهد.

عربستان٬از هم‌پیمانان دیرپای آمریکا در منطقه خاورمیانه٬ از بزرگ‌ترین ناقضان آزادی بیان و آزادی رسانه‌ها است و یکی از بزرگ‌ترین سیستم‌های سانسور آنلاین و رهگیری دیجیتال شهروندان را در اختیار دارد. عربستان در کنار کشورهایی نظیر ایران٬ سوریه٬ کوبا٬ روسیه و چین، از جمله سانسورچیان اینترنت و از بزرگ‌ترین سرکوب‌گران فعالان دنیای آنلاین محسوب می‌شود.

دعای ربانی چیست و آیا باید آنرا انجام داد؟

دعای ربانی دعایی است که عیسی مسیح به شاگردانش در متی 6 : 9-13 ، و لوقا 11 : 2-4 یاد داد . متی 6 : 9- 13 می گوید "پس شما به اینطور دعا کنید، ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد. ملکوت تو بیاید. ارادة تو چنانکه در آسمان است بر زمین نیز کرده شود. نان کفاف ما را امروز به ما بده و قرضهای ما را ببخش چنانکه ما نیز قرضداران خود را می بخشیم. و ما را در آزمایش میاور بلکه از شریر ما را رهایی ده زیرا ملکوت و قوت و جلال تا ابدالاباد از آن تست. آمین". خیلی از مردم دعای ربانی را اشتباه می فهمند و فکر می کنند که این دعایی است که باید آنرا لغت به لغت تکرار کنیم. بعضی از مردم دعای ربانی را بعنوان یک فرمول سحرآمیز استفاده می کنند، مثل اینکه این لغات خود بخود اثر و قدرت خاصی روی خدا دارند.

کتاب مقدس بر عکس این را به ما یاد می دهد. وقتی دعا می کنیم خدا بیش از هر چیز به قلب ما علاقه دارد تا به لغات ما. "لیکن تو چون عبادت کنی بحجرة خود داخل شو و در را بسته پدر خود را که در نهان است عبادت نما و پدر نهان بین تو ترا آشکارا جزا خواهد داد. و چون عبادت کنید مانند امتها تکرار باطل مکنید زیرا ایشان گمان می کنند که بسبب زیاد گفتن مستجاب می شوند" (متی 6 : 6 -7). در دعا، ما باید قلبمان را بحضور خدا بریزیم (فیلیپیان 4 : 6-7 )، نه اینکه فقط کلمات حفظ کرده را برای خدا تکرار کنیم.

دعای ربانی باید بعنوان نمونه و یک الگو استفاده شود، که چگونه باید دعا کرد. این دعا به ما مواد لازم را می دهد تا با آن به دعا برویم. این دعا را می توان اینطور تجزیه کرد. "ای پدر ما که در آسمانی" به ما یاد می دهد که دعاهایمان را پیش چه کسی ببریم، پدرمان. " نام تو مقدس باد" به ما می گویدکه خدا را بپرستیم، و او را برای آنکسی که هست بستاییم. این قسمت که "ملکوت تو بیاید، ارادة تو چنانکه در آسمان است بر زمین نیز کرده شود" به ما یادآوری می کند که ما باید برای انجام نقشة خدا در زندگی هایمان و در این دنیا دعا کنیم نه برای انجام نقشه های خودمان. ما باید برای انجام ارادة خدا دعا کنیم، نه برای خواسته های خود. در این قسمت که می گوید "نان کفاف ما را امروز به ما بده" ما تشویق می شویم که از خدا بخواهیم نیازهای ما را به ما بدهد. " قرضهای ما را ببخش چنانکه ما نیز قرضداران خود را می بخشیم" به ما یادآوری می کند که گناهانمان را به خدا اعتراف کنیم و از آنها برگردیم، و همچنین دیگران را ببخشیم چنانکه خدا ما را بخشیده است. نتیجة دعای ربانی این است که "و ما را در آزمایش میاور بلکه از شریر ما را رهایی ده" که در خواست کمک برای بدست آوردن پیروزی بر گناه است و درخواستی برای محافظت از حملة دشمن.

پس دوباره، دعای ربانی دعایی نیست که آنرا حفظ کنیم و برای خدا تکرار نماییم. فقط یک نمونه ایست که چطور باید دعا کنیم. آیا اینکه دعای ربانی را حفظ کنیم، اشکالی دارد ؟ البته که نه! آیا اشکالی دارد که دعای ربانی را برای خدا بخوانیم؟ نه اگر قلبتان در آن باشد و واقعا منظورتان از کلمات همان باشد. بیاد داشته باشید، در دعا خدا بیش از هر چیزی علاقمند به ایجاد برقراری رابطه با ماست و اینکه کلمات از ته قلبمان بیرون بیایند نه فقط لغات خاصی که استفاده می کنیم. فیلیپیان 4 : 6-7 می گوید "برای هیچ چیز اندیشه مکنید بلکه در هر چیز با صلوه و دعا با شکرگزاری مسئولات خود را بخدا عرض کنید. و سلامتی خدا که فوق از تمامی عقل است دلها و ذهنهای شما را در مسیح عیسی نگاه خواهد داشت."

† † † عیسی مسیح در قلب من † † †

چرا دعا؟

چرا دعا؟ چرا باید دعا کنیم اگر خدا آینده را می داند و خودش در کنترل همه چیز است؟ اگر نمی توانیم فکر خدا را عوض کنیم، چرا باید دعا کنیم؟

جواب: برای مسیحیان، دعا مثل تنفس کردن است. آسانتر است که دعا کنیم تا اینکه اینکار را انجام ندهیم. ما بدلایل مختلف دعا می کنیم. یکی اینکه دعا یک نوع خدمت خدا (لوقا 2 : 36-38) و اطاعت از اوست. ما دعا می کنیم چون خدا به ما فرمان می دهد که دعا کنیم (فیلیپیان 4 : 6-7). نمونة دعا را مسیح به کلیسای اولیه داد (مرقس 1 : 35، اعمال رسولان 1 : 14، 2: 42، 3: 1، 4: 23-31، 6: 4، 13: 1-3).اگر عیسی فکر می کرد ارزش دارد که دعا کند، ما هم باید همین فکر را داشته باشیم. اگر او نیاز داشت دعا کند تا در ارادة خدا بماند، چقدر بیشتر ما نیاز به دعا داریم؟

دلیل دیگری که باید دعا کنیم این است که خدا می خواهد دعا روش انجام راه حل او برای بسیاری از موقعیتها باشد. ما از دعا برای تصمیم گیریهای بزرگ (لوقا 6: 12-13)، پیروزی بر موانع شریر (متی 17: 14-21)، جمع کردن کارگران برای حصاد (لوقا 10: 2)، بدست آوردن قدرت برای غلبه بر وسوسه (متی 26: 41)، و بعنوان راهی برای بنای روحانی دیگران (افسسیان 6: 18-19) استفاده می کنیم.

ما با درخواستهای بخصوصی نزد خدا می آییم و وعدة خدا را داریم که دعاهایمان باطل نخواهند بود، حتی اگر دقیقا آنچه برایش دعا کردیم بدست نیاوریم (متی 6:6، رومیان 8: 26-27). او وعده داده است که وقتی ما برای چیزهایی که در ارادة او هستند دعا می کنیم، او به ما آنچه بخواهیم می دهد (1 یوحنا 5: 14-15). بعضی اوقات او با حکمتش و برای خیریت ما جواب را به تاخیر می اندازد. در این مواقع، ما باید با پشتکار دعا کنیم (متی 7: 7، لوقا 18: 1-8). به دعا نباید بعنوان راهی برای دریافت خواسته هایمان بر زمین نگاه کنیم، در عوض باید به این عنوان نگاه کنیم که ارادة خدا بر زمین کرده شود. حکمت خدا بسیار بالاتر از حکمت ماست.

برای مواقعی که ما ارادة خدا را دقیقا نمی دانیم، دعا راهیست برای تشخیص ارادة او. اگر زن سریانی با دختر دیو زده اش به مسیح دعا نکرده بود، دخترش شفا نمی یافت ( مرقس 7: 26-30). اگر مرد کور بیرون از اریحا مسیح را صدا نزده بود، همیشه کور می ماند (لوقا 18: 35-43). خدا گفته است که ما اغلب بدست نمی آوریم چون درخواست نمی کنیم (یعقوب 4: 2). بعبارتی، دعا مثل بشارت دادن به مردم است. ما نمی دانیم که چه کسی به بشارت پاسخ مثبت می دهد مگر اینکه بشارت بدهیم. بهمین طریق، ما هرگز نتیجة دعا را نمی بینیم مگر اینکه دعا کنیم.

کمبود دعا، نشانة کمبود ایمان و عدم اعتماد به خداست. ما دعا می کنیم که ایمانمان به خدا را نشان بدهیم، که او چنانکه در کلامش وعده داده است به ما جواب می دهد و زندگی ما را بفراوانی و بیش از آنچه بخواهیم و یا امیدوار به آن باشیم برکت می دهد (افسسیان 3 : 20). دعا اولین کاریست که ما بوسیلة آن می توان کار خدا را در زندگی دیگران ببینیم. چون این روشی است که ما به قدرت خدا متصل می شویم، در نتیجه، این روش شکست دادن شیطان و لشگر اوست زیرا ما بقدرت خود نمی توانیم بر او پیروز شویم. بنابراین، کاش خدا ما را دائما در حضور تخت خود ببیند، زیرا ما در آسمان کاهن اعظمی داریم که می تواند همة مشکلات ما را درک کند (عبرانیان 4: 15-16). ما وعدة او را داریم که دعای مرد عادل در عمل قوت بسیار دارد (یعقوب 5: 16-17). در دعا با ایمان دائما بحضور او بیاییم تا خدا نامش را در زندگی ما جلال دهد.

† † † عیسی مسیح در قلب من † † †

آیا همة گناهان نزد خدا یکسان هستند؟

در متی 5: 21-28، عیسی مسیح زنا را با داشتن شهوت در قلب یکی قلمداد می کند، اما معنی آن این نیست که همة گناهان مساوی هستند. آنچه مسیح می خواست به فریسیان بفهماند این بود که گناه گناه است، حتی اگر فقط بخواهی که آن را انجام دهی و آنرا عملا انجام ندهی. رهبران مذهبی زمان عیسی مسیح فکر می کردند که اشکالی ندارد اگر در مورد هر چه بخواهند فکر کنند، تا جایی که آن خواسته ها را انجام ندهند. عیسی مسیح آنها را وامیدارد که متوجه باشند که خدا افکار انسان را هم مثل اعمالش قضاوت و داوری می کند. عیسی مسیح اعلام کرد که اعمال ما ناشی از چیزهایی است که در قلبمان می گذرد (متی 12: 34).

بنابراین، اگر چه عیسی مسیح گفت که شهوت و زنا گناه هستند، ولی معنی آن این نیست که آنها برابرند. قتل بسیار بدتر از تنفر از کسیست، با وجودیکه هر دو در نظر خدا گناهند. اندازه هایی در گناهان وجود دارند. بعضی گناهان از گناهان دیگر بدتر است. از طرف دیگر در رابطه با نتیجة ابدی و نجات، همة گناهان یکی هستند. هر گناهی به محکومیت ابدی می انجامد (رومیان 6: 23). هر گناهی، مهم نیست چقدر کوچک باشد، بر خلاف خدای ابدی و مستحق تنبیه ابدیست. بعلاوه، گناهی آنقدر بزرگ نیست که خدا نتواند آنرا ببخشد. عیسی مسیح مرد تا جریمة گناهان را بپردازد (1 یوحنا 2: 2). عیسی مسیح برای همة گناهان ما مرد (2 قرنتیان 5: 21). آیا همة گناهان برای خدا مساوی هستند؟ بله و نه. در شدت؟ نه. در جریمه؟ بله. در بخشش؟ بله.

† † † عیسی مسیح در قلب من † † †